วันอังคารที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

กลอนไหว้ครู


คำว่าครูคำนี้มีความหมาย
ล้วนหลากหลายคำพูดจะกล่าวถึง
คือผู้ให้ทรัพย์วิชาน่าคำนึง
คือผู้ซึ่งอบรมให้ศิษย์ดี
อีกครูนี้เหมือนพ่อเเม่คนที่สอง
ครูจึงต้องอดทนต่อหน้าที่
เพียรสั่งสอนส่งเสริมศิษย์มากมี
เรือจ้างนี้น้ำใจงามนามว่าครู

กลอนไหว้ครู


ไหว้ครูผู้ผ่านงานเเสนหนัก
ให้ความรักเอ็นดูชูศักดิ์ศรี
สั่งสอนศิษย์ติดตามมอบความดี
อุทิศพลีเพื่อเด้กผู้เล็กเยาว์
ดั่งเเสงเทียนส่องใจให้สว่าง
ดั่งเรือจ้างเเจ๋วลากพ้นจากเขลา
ดั่งเเม่พิมพ์อิ่มหอมช่อยกล่อมเกลา
ดั่งร่มเงาพฤกษ์ไพรให้ความเย็น


กลอนไหว้ครู


ครูทุกท่านรักศิษย์เหมือนดั่งลูก
สัมพันธ์ผุกสั่งสอนให้เติบใหญ่
ทั้งนอกกาย วาจา เเละจิตใจ
มุ่งสู้ไปเพื่อศิษย์นั้นได้ดี
จากวันนั้นถึงวันนี้ศิษย์มาหา
ศิษย์ขอมากราบขอบคุรครูที่นี่
ศิษย์ไม่รู้ว่าผ่านไปกี่ปี
เเต่ศิษย์นี้จากรักครูเหมือนดั้งเดิม

วันจันทร์ที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

สายเสมอ

"ตื่นสาย" เป็นปัญหาเด่นและสำคัญของวัยรุ่น เพราะส่วนใหญ่จะใช้เวลาไปกับการพบปะสังสรรค์กับเพื่อนฝูงมากกว่า จึงไม่มีเวลาที่จะจัดระเบียบตัวเอง แม้แต่ข้าวของค่อนข้างจะรกไปด้วยซ้ำ เวลาส่วนใหญ่ในตอนเช้าที่ค่อนข้างตื่นสาย มาเรียนสายอย่บ่อยๆ
แต่เมื่อได้มาเรียน รปศ. ก็ได้นำเรื่องที่เรียนมาเป็นแนวทางในการใช้ชีวิตประจำวัน โดยนำหลักการจัดการแบบวิทยาศาสตร์ของเฟรดเดอริค เทย์เลอร์ ตามหลัก time&motion และ one best way โดยเริ่มจากการสร้างตารางเวลาการใช้ชีวิตในแต่ละวัน และจัดข้าวของต่างๆให้เป็นที่เป็นทาง หาง่ายและหยิบใช้สะดวก หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อย ก็เริ่มปฏิบัติกิจวัตรประจำวันเหมือนเดิม ก็ปรากฏว่ามันดีขึ้นจริงๆ ประหยัดเวลาได้เยอะเลยทีเดียว ทุกวันนี้ก็ไม่ไปเรียนสายอีกแล้ว
การจัดระเบียบตัวเองเป็นสิ่งที่ดีที่สุดเลยค่ะ จากหลักการของเฟรดเดอริค เทย์เลอร์ ยังทำให้ดิฉันไม่ต้องวิ่งหาข้าวของหรือทำโน่นทำนี่ให้ยุ่งเหมือนทุกเช้าอีกแล้ว เพราะทุกอย่างมันเรียบร้อยแล้ว

วันอาทิตย์ที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

กลอนวันไหว้ครู


ครูประศาสตร์วิชาศาสตร์ความรู้ เเละเป็นผู้สอนศิษย์ให้ศึกษา
ปกป้องศิษย์ให้ห่างอวิชา คอยนำพาศิษย์ไปในทางดี
คอยสอนสั่งให้ทำในสิ่งถูก ทั้งปลูกฝังให้รักในศักดิ์ศรี
ทั้งบอกศิษย์ให้มีมิตรไมตรี เป็นคนดีที่สังคมนั้นต้องการ

วันเสาร์ที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

กลอนไหว้ครู


ทุกคนล้วนเป็นศิษย์มีอาจารย์ พยาบาลอัยการหรือหมอจิต

ทั้งนักเรียนนักข่าวนักธุรกิจ ล้วนเป็นศิษย์มีครูเป็นผู้สอน

ครูสอนศิษย์ให้เพียรอ่านหนังสือ ครูฝึกปรือให้นักเรียนเขียนอักษร

ให้วิชาเหมือนพระที่ให้พร ที่เเน่นอนครูสอนให้ทำดี

วันพฤหัสบดีที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

โรงงานท้อผ้าไหม


โรงงานทอผ้าไหมเเห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ เขามีลูกน้องจำนวนมาก มีช่วงระยะเวลาทำงานตั้งเเต่ 08.00-17.00 ของทุกวัน ไม่มีวันหยุดนอกจากวันสำคัญ เเต่สำหรับพนักงานก็มีวันหยุดสลับกันไป การทำงานของพนักงานท้อผ้าไหมของที่นี้นั้น คือ ท้อผ้าไหมให้มีความสวยงาม ความคิดสร้างสรรค์ให้มากที่สุด เจ้าของโรงงานจะคิดเงินให้ตามจำนวนเเละความสวยงามของผ้าไหมของทุกตอนเย็น เวลา 17.00 น. ของทุกวัน ทำให้การทำงานมีระบบระเบียบมากขึ้น เเล้วยังทำให้พนักงานที่นั้นเป็นคนขยันเเมความคิดสร้างสสรค์อีกด้วย เมื่อมีการจ่ายเงินให้พนักงานตามจำนวนชิ้นที่ทำได้ ทำให้พนักงานเกิดการกระตุ้นการทำงานให้ได้มากขึ้น เเลกกับค่าจ้าง ตามหลักการของ เฟรดเดอริค เทย์เลอร์ ( piece rate system )